آخرین روز سال

الان که نشستم و دارم این مطلبو می نویسم یکمی دلم گرفته.سال 93 هم تموم شد و رفت.تا هفت ساعت دیگه سال جدید شروع میشه و یک سال به سالهای عمرمون اضافه میشه.فکر میکنم به روزهای رفته..

  اگه بخوام منفی نگر باشم 93 یه جورایی سال بدی بود با اون همه اتفاق بدی که خانواده ام پشت سر گذاشت ...

اما وقتی نازنینم به دنیا اومد همه ی اونها فراموش شد و سال 93 تبدیل به زیباترین سال عمرم شد با این هدیه ی باشکوه خداوند..که لحظه شماری میکردیم برای اومدنش ،برای اینکه به دنیا بیاد  و به یمن قدومش همه چی رنگ شادی بگیره و گرفت..و یه بهار زیبا رو تو زمستون تجربه کردیم و زندگی روشن شد..

«هلن»نور و روشنی زندگی شد..

هلن عزیزم قبل از به دنیا اومدنت من و بابا هاشم زندگی خوب وعاشقانه ای رو در کنار هم داشتیم ،و با اومدن تو فرشته ی کوچیک جلوه ی دیگری از عشق رو نیز تجربه کردیم.مادر بودن ،پدر بودن...و استشمام  عطر نفسهای یک فرزند شیرین توی خوهن تازه بهت می فهمونه که عشق یعنی چی و عاشق کیه..

عاشق یک مادره که شب تا  سپیده دم با گریه های کودکش بیداره و از مادر بودنش لذت میبره،عاشق مادریه که با محبت و لبخندی بر لب به  کودکش نگاه میکنه که از شیره ی وجودش مینوشه و سیر میشه ..عاشق پدریه که وقتی برای اولین بار لبخند کودکش رو میبینه از شادی چشماش میدرخشه..

عاشق من و پدرتیم هلن...ما عاشقانه دوستت داریم کوچولوی دوست داشتنی ما..